Ontdek het binnenland van Suriname, ongerept natuurschoon, authentieke dorpen, stroomversnellingen, wilde watervallen, masserende jacuzzi’s.
Over ons.
Anneke en Ruud kwamen in 2001 naar Suriname. Met Thika.
Een witte (en soms zwarte) Chichou, die zij een half jaar hadden en niet alleen in Nederland wilden laten. Zij hadden een artikel in de Reiskrant van de Telegraaf gelezen over het eiland Danpaati in de Boven Surinamerivier.
Hier hadden vrijwilligers met sponsorgelden een EcoResort opgezet.
Ook was er een stenen gebouw neergezet waar een groothandel c.q. detail-handel voor de inheemse bevolking gerealiseerd moest worden.
Voor dit project zocht men vrijwilligers.
Anneke en Ruud gingen op vakantie naar Danpaati (2000). Zij werden direct verliefd op dit heerlijke land en de gastvrije mensen, zodat zij besloten binnen een half jaar terug te komen en met eigen middelen de groothandel op Danpaati op te starten. Er stond eerst een grote klus te wachten in Nederland. Familie en vrienden op de hoogte stellen, hun beider zaken, huis inkl. de gehele inboedel verkopen. Kleding, schoolboeken verzamelen om in de winkel te verkopen.
Binnen een half jaar keerden zij met 2 rugzakken terug naar de binnenlanden van Suriname, Danpaati, om daar hun intrek in een houten
huisje met bladerdak te nemen. Ze zochten een vaste leverancier en truckchauffeur in de stad om alle levensmiddelen naar "De Troefmarkt"
te krijgen. ( Deze naam vanwege een schenking van de Troefmarkt van stellingen, rekken, weegschaal, borden etc.)
Eens in de 6 weken gingen zij zelf met de boot en de daftruck naar de stad om de non-food inkopen te doen, zoals: medicijnen, kleding, gereedschappen, bouwmaterialien, accu’s, batterijen, sieraden, visgerei, vitaminepillen, tandenborstels, parfum, deodorant, hairstraight, stoffen voor pangi’s, zaklampen
Alles wat men vroeg, werd op grote lijsten geschreven en ingekocht.
De food-inkopen werden met een "bakkie" (korte golfradio) aan het kantoor in de stad doorgegeven, waar het verder geleid werd aan de
leverancier. Na een aantal maanden vertrokken de vrijwilligers van het Eco Resort Danpaati naar Frankrijk en vroeg men Anneke en Ruud
ook dit project onder hun hoede te nemen. Ook als vrijwillers natuurlijk. Het hangmatteren en gitaarspelen was toen echt voorbij.
Er moest een website en folder gemaakt worden, touroperators contacten, netwerk opbouwen, toeristen accommoderen, personeel opleiden, etc. Beide projecten werden in een stichting ondergebracht, met het doel de "Stichting Thuiszorg Suriname Binnenland" te ondersteunen + kleine projektjes in de 12 geselecteerde pilotdorpen rondom Danpaati te realiseren. De winkel draaide vanaf het begin als een tirelier.
Van heinde en verre kwamen de mensen. in hun korjalen naar Danpaati om inkopen te doen.
Er was plotseling van alles te koop tegen redelijke prijzen en de voorraad was constant. Deze prijzen konden zij realiseren door een uitgekiende logistiek tussen de beide stichtingen. Ook het Eco Resort begon goed te lopen.
Na een aantal maanden al waren de ambassades en hun gasten vaste klanten bij Danpaati. Menig minister en staatssecretaris uit Nederland kent Danpaati. De thuiszorg draaide ook goed. Dorpbewoners werden opgeleid om hun oudjes in de gaten te houden, te helpen bij het aankleden, wassen, hout te sprokkelen voor het koken, etc. Er werden op deze manier banen gecreeerd.
Na 2 jaar werd het tijd voor Anneke en Ruud iets anders te gaan doen.
Zij kregen het management bij Overbridge aangeboden. Daar hebben zij een jaar lang
gereorganiseerd, kavels verkocht, bouwtoezicht gehouden, personeel opgeleid, etc.
Na nu totaal drie jaar in het binnenland gewoond te hebben, wilden zij de stad Paramaribo
leren kennen. What to do now?? Zij bleven in het vrijwilligerstrajekt en zijn een stukje opleiding gaan geven op het gebied van klantvriendelijkheid en communiceren met elkaar. En zij hadden eindelijk tijd de rest van Suriname te gaan ontdekken.
· Toerisme. Door de kennis die zij inmiddels vergaard hadden en de ervaringen in het binnenland, die zij opgedaan hebben,
zijn zij bij uitstek geschikt om reizen " OP MAAT" naar het binnenland te organiseren.
Niet in de laatste plaats omdat zij de binnenlandbewoners een warm hart toedragen.
Eind 2005 is Ruud door een hersenbloeding overleden. Plots. Hier in zijn eigen huis.
Anneke gaat niet terug naar Nederland. Dat is geen optie meer voor haar. Zij stort zich in het werk, maar mist het binnenland steeds meer.
Zij contact haar "oude" klanten, de touroperators en vraagt te mogen gidsen.
Na de geschiedenis van Suriname onderzocht en geleerd te hebben, wordt ze aangenomen als freelance-gids.
Zij heeft er veel plezier in, de toeristen "haar land" te laten zien en over de geschiedenis te vertellen.
Ook de ervaringen van drie jaar binnenland kan ze goed verwoorden.
Veel vrienden, bekenden, familie van vrienden vragen haar een reis op maat te organiseren.
Daar zij alle oorden in Suriname kent, kan zij na een gesprek of mail de mensen optimaal adviseren.
De oorden betalen Anneke commissie, niet de toeristen.
Ook het openbaar vervoer is bekend bij Anneke, dus voor iedere beurs is er een tripje te maken.